NAJLEPSZY PORTAL POLONIJNY

Długa droga

Władysław Panasiuk

Kroczy człowiek przez życie zostawiając swe ślady, wchodzi na mleczne drogi i na miodowe pagórki. Idzie przez długie aleje i ścieżki wąskie jak wstęga, na szczyty się drapie wysokie, wierzchołki zdobywa dziewicze.
Idzie człowiek przez życie po placach nieznanych żołnierzy, wychodzi na Monte Cassino gdzie ojciec i dziad mają groby. Kładzie kwiaty na płycie tam gdzie paryskie cmentarze, wszędzie szuka znajomych, których zostawił przed laty. Przekracza granice i wieki wchodząc w historii zakola. Idzie przez miasta i wioski, przez tundry skostniałe i dzikie, przez lasy, doliny i bitewne pola.
I do Bajkału podchodzi włóczęga przez Sybir idący, na wiosłach dłoń swoją zostawia jak pieczęć na liście od króla. Jest w jego wzroku zwątpienie, a w oczach rozpacz i trwoga. Zatrzyma się w cieniu pod drzewem, by list od matki przeczytać i może już po raz setny, o dalszą drogę ją spytać. Starannie złożona kartka, pełna miłości i łez, prowadzi człowieka przez życie i sił dodaje w zwątpieniu. Jak biała laska widoczna w półmroku daje pewność siebie i do celu wiedzie. Miłość jest darem od Boga, dlatego jej siła ogromna.
Podążamy wszyscy historii śladami, bo to są ścieżki przez nas wydeptane. Po całym świecie wspomnienia prowadzą i echo powtarza zapomniane dzieje.

Pod Tobrukiem, nad Oką, na pustynnym piasku gorącej Sahary – wszędzie nasze ślady. Historia prowadzi w najmniejsze zakątki, gdzie tylko Bogu dotrzeć się udaje.
Są jeszcze na świecie serca płonące i słowa, które nie mają zniewagi. Jest człowiek wielki, którego nie widać, lecz głos ma potężny niczym dzwonu granie. Dziś już żadna mowa nie wydaje dźwięku, nie chcą jej słuchać wzburzone narody. Fałszują wszyscy, a fałsz uszy rani i pozostawia trwałe na nich blizny.
Nic piękniejszego nad wyraz Ojczyzny, której nie zastąpią najpiękniejsze głosy. Jeśli się nie kocha – nie wystarczą słowa, ani pieśni płynące pod same niebiosa.
Idzie człowiek przez życie, los za nim się wlecze i staje się jego cieniem. Trudno z nim walczyć, wciąż za tobą stoi jakby był sobowtórem i twoim marzeniem.
Śladami historii idą pokolenia,
a los ich spoczywa wciąż w nieludzkiej dłoni.

Education Template