{"id":4036,"date":"2023-05-14T17:30:06","date_gmt":"2023-05-14T22:30:06","guid":{"rendered":"https:\/\/kuriercodziennychicago.com\/?p=4036"},"modified":"2023-05-14T17:30:07","modified_gmt":"2023-05-14T22:30:07","slug":"dzis-swieto-apostolow-jakuba-i-filipa-co-o-nich-wiemy","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/kuriercodziennychicago.com\/index.php\/2023\/05\/14\/dzis-swieto-apostolow-jakuba-i-filipa-co-o-nich-wiemy\/","title":{"rendered":"Dzi\u015b \u015bwi\u0119to aposto\u0142\u00f3w: Jakuba i Filipa. Co o nich wiemy?"},"content":{"rendered":"\n<p><strong>Filip pochodzi\u0142 z Betsaidy nad Jeziorem Galilejskim. By\u0142 uczniem Jana Chrzciciela. Powo\u0142any przez Jezusa, zosta\u0142 jednym z dwunastu Jego uczni\u00f3w:<\/strong><\/p>\n\n\n\n<p>Nazajutrz Jezus postanowi\u0142 uda\u0107 si\u0119 do Galilei. I spotka\u0142 Filipa. Jezus powiedzia\u0142 do niego: &#8222;P\u00f3jd\u017a za Mn\u0105&#8221;. Filip za\u015b pochodzi\u0142 z Betsaidy, z miasta Andrzeja i Piotra. Filip spotka\u0142 Natanaela i powiedzia\u0142 do niego: &#8222;Znale\u017ali\u015bmy Tego, o kt\u00f3rym pisa\u0142 Moj\u017cesz w Prawie i prorocy &#8211; Jezusa, syna J\u00f3zefa z Nazaretu&#8221;. Rzek\u0142 do niego Natanael: &#8222;Czy\u017c mo\u017ce by\u0107 co\u015b dobrego z Nazaretu?&#8221;. Odpowiedzia\u0142 mu Filip: &#8222;Chod\u017a i zobacz&#8221; (J 1, 43-46).<\/p>\n\n\n\n<p>Wzmianka, \u017ce Filip pochodzi\u0142 z miasta Andrzeja i Piotra, wskazuje, \u017ce wszyscy trzej Aposto\u0142owie musieli si\u0119 zna\u0107 poprzednio, \u017ce zna\u0142 go dobrze tak\u017ce \u015bw. Jan Aposto\u0142, kt\u00f3ry te szczeg\u00f3\u0142y przekaza\u0142. O powo\u0142aniu Filipa na Aposto\u0142a upewniaj\u0105 nas tak\u017ce katalogi, czyli trzy wykazy Aposto\u0142\u00f3w, jakie nam pozostawi\u0142y Ewangelie (Mt 10, 3; Mk 3, 18; \u0141k 6, 14), gdzie Filip jest zawsze wymieniany na pi\u0105tym miejscu.<\/p>\n\n\n\n<p>Filip jest czynnym \u015bwiadkiem cudownego nakarmienia rzeszy przez Pana Jezusa:<\/p>\n\n\n\n<p>Potem Jezus uda\u0142 si\u0119 za Jezioro Galilejskie, czyli Tyberiadzkie. (&#8230;) Kiedy Jezus podni\u00f3s\u0142 oczy i ujrza\u0142, \u017ce liczne t\u0142umy schodz\u0105 si\u0119 do Niego, rzek\u0142 do Filipa: &#8222;Sk\u0105d kupimy chleba, aby oni si\u0119 posilili?&#8221;. A m\u00f3wi\u0142 to, wystawiaj\u0105c go na pr\u00f3b\u0119. Wiedzia\u0142 bowiem, co mia\u0142 czyni\u0107. Odpowiedzia\u0142 mu Filip: &#8222;Za dwie\u015bcie denar\u00f3w nie wystarczy chleba, aby ka\u017cdy z nich m\u00f3g\u0142 cho\u0107 troch\u0119 otrzyma\u0107&#8221; (J 6, 1. 5-7).<\/p>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-image size-full\"><img decoding=\"async\" width=\"570\" height=\"350\" src=\"https:\/\/kuriercodziennychicago.com\/wp-content\/uploads\/2023\/05\/Filip-i-Jakub_02-570x350-1.jpg\" alt=\"\" class=\"wp-image-4037\" srcset=\"https:\/\/kuriercodziennychicago.com\/wp-content\/uploads\/2023\/05\/Filip-i-Jakub_02-570x350-1.jpg 570w, https:\/\/kuriercodziennychicago.com\/wp-content\/uploads\/2023\/05\/Filip-i-Jakub_02-570x350-1-300x184.jpg 300w\" sizes=\"(max-width: 570px) 100vw, 570px\" \/><\/figure>\n\n\n\n<p>Filip musia\u0142 si\u0119 cieszy\u0107 specjalnym zaufaniem Pana Jezusa, skoro poganie prosz\u0105 go, aby im dopom\u00f3g\u0142 w skontaktowaniu si\u0119 z Chrystusem:<\/p>\n\n\n\n<p>A w\u015br\u00f3d tych, kt\u00f3rzy przybyli, aby odda\u0107 pok\u0142on (Bogu) w czasie \u015bwi\u0119ta, byli te\u017c niekt\u00f3rzy Grecy. Oni wi\u0119c przyst\u0105pili do Filipa, pochodz\u0105cego z Betsaidy Galilejskiej, i prosili go, m\u00f3wi\u0105c: &#8222;Panie, chcemy ujrze\u0107 Jezusa&#8221;. Filip poszed\u0142 i powiedzia\u0142 Andrzejowi. Z kolei Andrzej i Filip poszli i powiedzieli Jezusowi. A Jezus da\u0142 im tak\u0105 odpowied\u017a: &#8222;Nadesz\u0142a godzina, aby zosta\u0142 uwielbiony Syn Cz\u0142owieczy&#8221; (J 12, 20-23).<\/p>\n\n\n\n<p>W czasie ostatniej wieczerzy Filip prosi Pana Jezusa, aby pokaza\u0142 Aposto\u0142om swojego niebieskiego Ojca:<\/p>\n\n\n\n<p>Rzek\u0142 do Niego Filip: &#8222;Panie, poka\u017c nam Ojca, a to nam wystarczy&#8221;. Odpowiedzia\u0142 mu Jezus: &#8222;Filipie, tak d\u0142ugo jestem z wami, a jeszcze Mnie nie pozna\u0142e\u015b? Kto Mnie zobaczy\u0142, zobaczy\u0142 tak\u017ce Ojca. Dlaczego wi\u0119c m\u00f3wisz: Poka\u017c nam Ojca? Czy\u017c nie wierzysz, \u017ce jestem w Ojcu, a Ojciec jest we Mnie?&#8221; (J 14, 8-10a).<\/p>\n\n\n\n<p>Postawione przez Filipa pytanie da\u0142o Jezusowi okazj\u0119 wyt\u0142umaczenia Aposto\u0142om najintymniejszego zwi\u0105zku, jaki w tajemnicy Tr\u00f3jcy Przenaj\u015bwi\u0119tszej istnieje pomi\u0119dzy Ojcem i Synem.<\/p>\n\n\n\n<p>Tyle informacji podaje Pismo \u015bwi\u0119te. Za Klemensem Aleksandryjskim pierwszy historyk Ko\u015bcio\u0142a, Euzebiusz, podaje, \u017ce \u015bw. Filip by\u0142 w zwi\u0105zku ma\u0142\u017ce\u0144skim i mia\u0142 dzieci. On te\u017c przytacza informacj\u0119 Polikratosa, biskupa Efezu, o c\u00f3rkach Filipa. Wed\u0142ug tej relacji mia\u0142 Aposto\u0142 zostawi\u0107 trzy c\u00f3rki, kt\u00f3re \u017cy\u0142y bogobojnie w panie\u0144stwie. Euzebiusz pisze, \u017ce Filip mia\u0142 cztery c\u00f3rki, kt\u00f3re nazywa &#8222;prorokiniami&#8221;, a kt\u00f3re mia\u0142y za\u017cywa\u0107 wielkiej czci w Ko\u015bciele pierwotnym. Papiasz, biskup Hierapolis, zna\u0142 je osobi\u015bcie. Wspomniane informacje o c\u00f3rkach \u015bw. Filipa Aposto\u0142a s\u0105 wszak\u017ce tak fragmentaryczne, \u017ce niekt\u00f3rzy wsp\u00f3\u0142cze\u015bni hagiografowie s\u0105 sk\u0142onni przypuszcza\u0107, \u017ce w tym wypadku tradycja pomiesza\u0142a dwie osoby: \u015bw. Filipa Aposto\u0142a i \u015bw. Filipa diakona z Dziej\u00f3w Apostolskich (Dz 6, 1-6; 8, 4-40), kt\u00f3ry mia\u0142 by\u0107 \u017conaty i mie\u0107 cztery c\u00f3rki.<\/p>\n\n\n\n<p>Istniej\u0105 tak\u017ce dwa apokryfy: Dzieje Filipa i Ewangelia Filipa. Ze \u015bw. Filipem nie maj\u0105 one \u017cadnego zwi\u0105zku, chocia\u017c podszywaj\u0105 si\u0119 pod jego autorstwo oraz \u015bwiadk\u00f3w naocznych jego m\u0119ki. Powsta\u0142y one dopiero w wieku IV. Pisz\u0105 one o w\u0119dr\u00f3wkach apostolskich Filipa po krainie Part\u00f3w i Helladzie oraz o r\u00f3\u017cnych przygodach Aposto\u0142a, a wreszcie o jego m\u0119cze\u0144skiej \u015bmierci w Hierapolis. Opiera\u0142y si\u0119 one r\u00f3wnie\u017c na tym, co podawa\u0142a pierwotna tradycja chrze\u015bcija\u0144ska, zatem mog\u0105 zawiera\u0107 elementy prawdy. Ewangelia Filipa jest dzie\u0142em gnostyk\u00f3w, kt\u00f3rzy pod imieniem Aposto\u0142a chcieli rozpowszechni\u0107 swoje heretyckie b\u0142\u0119dy.<\/p>\n\n\n\n<p>Filip mia\u0142 aposto\u0142owa\u0107 r\u00f3wnie\u017c w Scytii &#8211; a wi\u0119c w okolicach Donu i Dniepru. By\u0142by to wi\u0119c pierwszy Aposto\u0142 S\u0142owian. Potem mia\u0142 przenie\u015b\u0107 si\u0119 do Frygii (Ma\u0142a Azja) i w jej stolicy, Hierapolis, ponie\u015b\u0107 m\u0119cze\u0144sk\u0105 \u015bmier\u0107 za panowania Domicjana (81-96) przez ukrzy\u017cowanie, a potem ukamienowanie. Wed\u0142ug \u015bwiadectw greckich wraz ze \u015bw. Filipem mia\u0142a by\u0107 pochowana w Hierapolis r\u00f3wnie\u017c jego siostra Marianna i dwie c\u00f3rki Aposto\u0142a.<\/p>\n\n\n\n<p>Filip jest patronem Antwerpii oraz pil\u015bniarzy i czapnik\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n<p>W ikonografii \u015bw. Filip przedstawiany jest z krzy\u017cem, z pastora\u0142em, ze zwojem. Czasami trzyma w r\u0119ku kamienie &#8211; znak m\u0119cze\u0144stwa. Towarzyszy mu anio\u0142.<\/p>\n\n\n\n<p>\u015awi\u0119ty Jakub M\u0142odszy, Aposto\u0142Jakub, zwany M\u0142odszym lub Mniejszym (dla odr\u00f3\u017cnienia od drugiego Aposto\u0142a Jakuba, zwanego tak\u017ce Starszym &#8211; przy czym starsze\u0144stwo oznacza tu kolejno\u015b\u0107 w\u0142\u0105czenia do grona Aposto\u0142\u00f3w), by\u0142 synem Kleofasa i Marii (Mk 15, 40), rodzonym bratem \u015bw. Judy Tadeusza, krewnym Jezusa. W katalogach Aposto\u0142\u00f3w jest wymieniany na jednym z ostatnich miejsc &#8211; co oznacza, \u017ce przy\u0142\u0105czy\u0142 si\u0119 do grona Aposto\u0142\u00f3w najp\u00f3\u017aniej. Pochodzi\u0142 z Nazaretu. Jego matka mia\u0142a na imi\u0119 Maria (by\u0142a spokrewniona ze \u015bw. J\u00f3zefem), a jego ojcem by\u0142 Alfeusz, zwany r\u00f3wnie\u017c Kleofasem (Mk 3, 18; \u0141k 6, 15; Mt 10, 3; J 19, 25). Jakub by\u0142 rodzonym bratem \u015bw. Judy Tadeusza. Pisze o tym wyra\u017anie w swoim Li\u015bcie i tym si\u0119 chlubi: &#8222;Juda, s\u0142uga Jezusa Chrystusa, brat za\u015b Jakuba&#8221; (Jud 1). Tak\u017ce \u0141ukasz nazywa Jud\u0119 &#8222;Jakubowym&#8221;, czyli bratem Jakuba (\u0141k 6, 16; Dz 1, 13). Jakub M\u0142odszy i \u015bw. Juda mieli jeszcze jednego brata, J\u00f3zefa. Pisze jasno o tym \u015bw. Marek: &#8222;By\u0142y tam r\u00f3wnie\u017c niewiasty, kt\u00f3re przypatrywa\u0142y si\u0119 z daleka, mi\u0119dzy nimi Maria Magdalena, Maria, matka Jakuba Mniejszego i J\u00f3zefa&#8221; (Mk 15, 40). Tak wi\u0119c bra\u0107mi byli dla siebie: Jakub, Juda i J\u00f3zef.<\/p>\n\n\n\n<p>Po zmartwychwstaniu Jezusa Jakub wyr\u00f3\u017cnia\u0142 si\u0119 w\u015br\u00f3d Aposto\u0142\u00f3w jako przewodnicz\u0105cy gminy chrze\u015bcija\u0144skiej w Jerozolimie. Kiedy \u015bw. Piotr zosta\u0142 cudownie uwolniony przez anio\u0142a z wi\u0119zienia, ka\u017ce o tym oznajmi\u0107 Jakubowi (Dz 12, 17). Na soborze apostolskim \u015bw. Jakub zaraz po Piotrze zabra\u0142 g\u0142os i wp\u0142yn\u0105\u0142 na to, \u017ce \u015bw. Pawe\u0142 m\u00f3g\u0142 spokojnie pe\u0142ni\u0107 swoj\u0105 misj\u0119 w\u015br\u00f3d pogan i nie narzuca\u0107 im przepis\u00f3w prawa Moj\u017ceszowego (Dz 15, 13-21). Gdy \u015bw. Pawe\u0142 po raz ostatni na Zielone \u015awi\u0119ta przyby\u0142 do Jerozolimy (rok 57), \u015bw. Jakub przyj\u0105\u0142 go \u017cyczliwie (Dz 21, 17-26) i wyrazi\u0142 rado\u015b\u0107 z jego sukces\u00f3w. Dla jego wszak\u017ce bezpiecze\u0144stwa proponuje \u015bw. Paw\u0142owi, aby podda\u0142 si\u0119 pewnym przepisom, kt\u00f3re go obowi\u0105zywa\u0142y jako \u017byda.<\/p>\n\n\n\n<p>O tym, jak wielkiej powagi za\u017cywa\u0142 \u015bw. Jakub w\u015br\u00f3d Aposto\u0142\u00f3w, \u015bwiadcz\u0105 Listy \u015bw. Paw\u0142a. Aposto\u0142 Narod\u00f3w pisze w Li\u015bcie do Koryntian, \u017ce Chrystus po swoim zmartwychwstaniu pokaza\u0142 si\u0119 r\u00f3wnie\u017c Jakubowi (1 Kor 15, 7). W Li\u015bcie do Galat\u00f3w szczyci si\u0119 \u015bw. Pawe\u0142, \u017ce widzia\u0142 Jakuba, brata Pa\u0144skiego (Ga 1, 19). Jakub mia\u0142 jednak \u017cal do Paw\u0142a, \u017ce od nawr\u00f3conych \u017byd\u00f3w nie \u017c\u0105da\u0142 zachowania obrzezania i innych nakaz\u00f3w prawa Moj\u017ceszowego. By\u0142 bowiem przekonany, \u017ce ono nadal obowi\u0105zuje \u017byd\u00f3w (Ga 2, 1-6). Tak\u017ce Pawe\u0142 mia\u0142 \u017cal do Jakuba, \u017ce wp\u0142ywa\u0142 na Piotra, aby ten nadal przestrzega\u0142 Prawa Moj\u017ceszowego (Ga 2, 11-14). Mimo tych r\u00f3\u017cnic Pawe\u0142 nie waha\u0142 si\u0119 nazwa\u0107 Jakuba filarem Ko\u015bcio\u0142a (Ga 2, 9).<\/p>\n\n\n\n<p>Jakub zostawi\u0142 list do wiernych Ko\u015bcio\u0142a narodowo\u015bci \u017cydowskiej. Napisa\u0142 go w latach 45-49. List by\u0142 pisany pi\u0119knym j\u0119zykiem greckim, co wskazuje, \u017ce \u015bw. Jakub go dyktowa\u0142, a pisa\u0142 doskona\u0142y stylista. Na wst\u0119pie Listu Aposto\u0142 przedstawia si\u0119 i podaje tytu\u0142, kt\u00f3ry go uprawnia do pisania, oraz podaje adresat\u00f3w: &#8222;Jakub, s\u0142uga Boga i Pana Jezusa Chrystusa, \u015ble pozdrowienie dwunastu pokoleniom w rozproszeniu&#8221; (Jk 1, 1-2). Na samym pocz\u0105tku zach\u0119ca, aby wierni byli wobec pokus odwa\u017cni. Pokusy rodz\u0105 si\u0119 w samym cz\u0142owieku. Z kolei jakby polemizowa\u0142 ze \u015bw. Paw\u0142em, kt\u00f3ry w podkre\u015bleniu konieczno\u015bci wiary w Chrystusa mniej uwzgl\u0119dnia\u0142 potrzeb\u0119 dobrych uczynk\u00f3w. Jakub napomina, \u017ce wiara bez uczynk\u00f3w jest martwa (Jk 2, 26). Podkre\u015bla nast\u0119pnie, \u017ce w\u015br\u00f3d chrze\u015bcijan nie powinno si\u0119 wyr\u00f3\u017cnia\u0107 bogatych, a gardzi\u0107 ubogimi, bo wszyscy s\u0105 r\u00f3wni wobec Pana Boga. W bardzo obrazowym stylu akcentuje z\u0142o\u015b\u0107, jak\u0105 mo\u017ce wyrz\u0105dzi\u0107 j\u0119zyk ludzki. Aposto\u0142 ko\u0144czy sw\u00f3j list r\u00f3\u017cnymi przestrogami i zach\u0119t\u0105.<\/p>\n\n\n\n<p>O \u015bmierci \u015bw. Jakuba Aposto\u0142a pisze J\u00f3zef Flawiusz, wsp\u00f3\u0142czesny mu historyk \u017cydowski:<\/p>\n\n\n\n<p>Cesarz otrzymawszy wiadomo\u015b\u0107 o \u015bmierci Festusa, wys\u0142a\u0142 do Judei jako prokuratora Albinusa. Kr\u00f3l (Agryppa II) natomiast pozbawi\u0142 godno\u015bci arcykap\u0142a\u0144skiej J\u00f3zefa i nast\u0119pc\u0105 jego na tym urz\u0119dzie mianowa\u0142 Ananosa (Annasza) o tym samym, co ojciec, imieniu. M\u0142odszy Ananos&#8230; by\u0142 z usposobienia cz\u0142owiekiem hardym i niezwykle zuchwa\u0142ym&#8230; Ot\u00f3\u017c Ananos&#8230; s\u0105dz\u0105c, \u017ce nadarzy\u0142a si\u0119 dogodna sposobno\u015b\u0107, poniewa\u017c umar\u0142 Festus, a Albinus by\u0142 jeszcze w drodze, zwo\u0142a\u0142 Sanhedryn i stawi\u0142 przed s\u0105dem Jakuba, brata Jezusa, zwanego Chrystusem, oraz kilku innych. Oskar\u017cy\u0142 ich o naruszenie prawa i skaza\u0142 na ukamienowanie (Dawne dzieje Izraela, 20, 9, 1).<\/p>\n\n\n\n<p>Panowa\u0142 w\u00f3wczas cesarz Neron (54-68). W\u0142a\u015bnie w Judei zmar\u0142 gubernator rzymski Porcjusz Festus (62). Tego\u017c wi\u0119c roku 62 zosta\u0142 ukamienowany \u015bw. Jakub M\u0142odszy. Hegezyp, kt\u00f3ry \u017cy\u0142 w czasach po Aposto\u0142ach ok. roku 160, pisa\u0142 w swoich Pami\u0119tnikach, \u017ce podczas kamienowania pewien folusznik (rzemie\u015blnik produkuj\u0105cy tkaniny) doskoczy\u0142 do Aposto\u0142a i uderzy\u0142 Jakuba w g\u0142ow\u0119 pa\u0142k\u0105. Euzebiusz dodaje, \u017ce przedtem str\u0105cono Jakuba ze szczytu \u015bwi\u0105tyni.<\/p>\n\n\n\n<p>1 grudnia 351 r. na skutek objawienia, jakie mia\u0142 mie\u0107 \u015bw. Epifaniusz, i poszukiwa\u0144 zarz\u0105dzonych przez \u015bw. Cyryla, patriarch\u0119 Jerozolimy, relikwie \u015bw. Jakuba Aposto\u0142a mia\u0142y zosta\u0107 znalezione razem z relikwiami Zachariasza i Symeona. Na tym miejscu wystawiono ma\u0142\u0105 \u015bwi\u0105tyni\u0119. Za czas\u00f3w cesarza Justyna II (565-578) przeniesiono je do Konstantynopola, do ko\u015bcio\u0142a wystawionego ku jego czci.<\/p>\n\n\n\n<p>Jakub ju\u017c za \u017cycia doznawa\u0142 wielkiej czci i to nie tylko w\u015br\u00f3d wyznawc\u00f3w Chrystusa, ale r\u00f3wnie\u017c w\u015br\u00f3d \u017byd\u00f3w. J\u00f3zef Flawiusz przytacza, \u017ce arcykap\u0142an Annasz zosta\u0142 po zaledwie 3 miesi\u0105cach sprawowania funkcji arcykap\u0142ana deponowany przez Heroda Agrypp\u0119 w\u0142a\u015bnie za morderstwo, dokonane na Jakubie. I do Heroda, i do namiestnika dosz\u0142y bowiem skargi, \u017ce Annasz nadu\u017cy\u0142 swoich praw. Hegezyp, Klemens Aleksandryjski i Euzebiusz potwierdzaj\u0105, \u017ce Jakub cieszy\u0142 si\u0119 w\u015br\u00f3d \u017byd\u00f3w powag\u0105 ascety.<\/p>\n\n\n\n<p>W\u015br\u00f3d apokryf\u00f3w, czyli pism przypisywanych \u015bw. Jakubowi, chocia\u017c autorem ich nie by\u0142, istnieje tak zwana Ewangelia Jakuba, zwana tak\u017ce Protoewangeli\u0105 Jakuba. Apokryf pochodzi z wieku II. Zna go ju\u017c Klemens Aleksandryjski, \u015bw. Justyn i Orygenes. Zawiera on wiele ciekawych szczeg\u00f3\u0142\u00f3w z \u017cycia Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny, kt\u00f3re zapewne przekaza\u0142a pierwotna tradycja chrze\u015bcija\u0144ska. Apokryf ten jest cenny i bardzo ciekawy.<\/p>\n\n\n\n<p>\u015aw. Jakub jest patronem dekarzy.<\/p>\n\n\n\n<p>W ikonografii \u015bw. Jakub przedstawiany jest w tunice i p\u0142aszczu, z mieczem oraz z ksi\u0119g\u0105. Czasami jako biskup rytu wschodniego. Jego atrybutami s\u0105 tak\u017ce: halabarda, kamienie, korona w r\u0119kach, torba podr\u00f3\u017cna, zw\u00f3j.<\/p>\n\n\n\n<blockquote class=\"wp-block-quote is-layout-flow wp-block-quote-is-layout-flow\">\n<p><em>brewiarz.pl<\/em><\/p>\n<\/blockquote>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Filip pochodzi\u0142 z Betsaidy nad Jeziorem Galilejskim. By\u0142 uczniem Jana Chrzciciela. Powo\u0142any przez Jezusa, zosta\u0142 jednym z dwunastu<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":4037,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3,9],"tags":[],"class_list":["post-4036","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-religia","category-start"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/kuriercodziennychicago.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4036","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/kuriercodziennychicago.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/kuriercodziennychicago.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kuriercodziennychicago.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kuriercodziennychicago.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4036"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/kuriercodziennychicago.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4036\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4038,"href":"https:\/\/kuriercodziennychicago.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4036\/revisions\/4038"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kuriercodziennychicago.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/4037"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/kuriercodziennychicago.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4036"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/kuriercodziennychicago.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4036"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/kuriercodziennychicago.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4036"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}