{"id":4871,"date":"2023-10-01T18:54:13","date_gmt":"2023-10-01T23:54:13","guid":{"rendered":"https:\/\/kuriercodziennychicago.com\/?p=4871"},"modified":"2023-10-01T18:54:13","modified_gmt":"2023-10-01T23:54:13","slug":"swiety-augustyn-dowod-ze-modlitwa-ma-moc","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/kuriercodziennychicago.com\/index.php\/2023\/10\/01\/swiety-augustyn-dowod-ze-modlitwa-ma-moc\/","title":{"rendered":"\u015awi\u0119ty Augustyn. Dow\u00f3d, \u017ce modlitwa ma moc!"},"content":{"rendered":"\n

Augustyn urodzi\u0142 si\u0119 13 listopada 354 r. w Taga\u015bcie (obok Suk Ahras w Algierii), w rodzinie urz\u0119dnika pa\u0144stwowego Patrycjusza. Matka Augustyna, \u015bw. Monika, pochodzi\u0142a z rodziny o tradycji chrze\u015bcija\u0144skiej i bardzo pragn\u0119\u0142a, by jej syn przyj\u0105\u0142 chrzest. Pragnienie to spe\u0142ni\u0142o si\u0119 jednak dopiero po 33 latach. Na rozwoju Augustyna niew\u0105tpliwie zaci\u0105\u017cy\u0142 fakt, \u017ce ojciec i matka r\u00f3\u017cnili si\u0119 co do wiary i przekona\u0144 odno\u015bnie do spraw decyduj\u0105cych o losach cz\u0142owieka. Przez to Augustyn przez wiele lat pozostawa\u0142 rozdarty mi\u0119dzy wp\u0142ywem matki i ojca.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Augustyn by\u0142 najstarszy z rodze\u0144stwa, po nim urodzi\u0142 si\u0119 Nawigiusz. Nawr\u00f3ci\u0142 si\u0119 on w tym samym czasie, co Augustyn, by\u0142 te\u017c przy \u015bmierci matki. Nawigiusz o\u017ceni\u0142 si\u0119 i mia\u0142 kilka c\u00f3rek, z kt\u00f3rych wszystkie po\u015bwi\u0119ci\u0142y si\u0119 Panu Bogu na s\u0142u\u017cb\u0119 w jednym z klasztor\u00f3w. Jedna z si\u00f3str Augustyna wysz\u0142a za m\u0105\u017c, a po \u015bmierci m\u0119\u017ca wst\u0105pi\u0142a do klasztoru w Hipponie, gdzie zosta\u0142a prze\u0142o\u017con\u0105. Gdy w roku 424 zmar\u0142a, Augustyn napisa\u0142 dla tego klasztoru regu\u0142\u0119. Na niekt\u00f3rych manuskryptach Augustyn podpisuje si\u0119 jako Aureliusz. By\u0142 to zapewne jego przydomek, chocia\u017c nie wiadomo, kiedy go sobie nada\u0142.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

W wieku 16 lat musia\u0142 przerwa\u0107 nauk\u0119 z powodu braku pieni\u0119dzy, chocia\u017c mia\u0142 wielkie zdolno\u015bci. Nauka sz\u0142a mu \u0142atwo; imponowa\u0142 kolegom niezwyk\u0142\u0105 pami\u0119ci\u0105. Jednak pierwsze lata nauki Augustyn wspomina w swojej autobiografii – Wyznaniach<\/em> – z niesmakiem. Mia\u0142 bowiem nauczyciela, bij\u0105cego swoich uczni\u00f3w bez mi\u0142osierdzia za najmniejsze przewinienia. Nie lubi\u0142 matematyki, ale za to rozkoszowa\u0142 si\u0119 w literaturze \u0142aci\u0144skiej. Jego ulubionym autorem by\u0142 Wergiliusz.
Jako m\u0142odzieniec Augustyn \u017cy\u0142 swobodnie. Lubi\u0142 zabawy, dobre jad\u0142o i picie. Ch\u0119tnie ucz\u0119szcza\u0142 do teatru, mia\u0142 ci\u0105goty do psot ch\u0142opi\u0119cych. Trudny okres dojrzewania, du\u017co wolnego czasu i poga\u0144skie zwyczaje sprawi\u0142y, \u017ce po pierwszych studiach w Taga\u015bcie (do roku 366) i w Madurze (366-370) uda\u0142 si\u0119 na dalsze kszta\u0142cenie do Kartaginy, metropolii Afryki P\u00f3\u0142nocnej, i tam zwi\u0105za\u0142 si\u0119 z kobiet\u0105. Z tego zwi\u0105zku po pewnym czasie urodzi\u0142 si\u0119 syn Adeodatus (z \u0142ac. „dany od Boga”). Augustyn \u017cy\u0142 z t\u0105 dziewczyn\u0105 przez 15 lat. Igrzyska, cyrk, walki gladiator\u00f3w, teatr – to by\u0142 jego ulubiony \u017cywio\u0142.<\/p>\n\n\n\n

Pod wp\u0142ywem lektury klasyk\u00f3w rzymskich Augustyn wpad\u0142 w sceptycyzm racjonalistyczny. Zacz\u0105\u0142 szuka\u0107 prawdy. Biblia wydawa\u0142a mu si\u0119 prostacka, bo jej \u0142aci\u0144skie t\u0142umaczenia by\u0142y w\u00f3wczas nie zawsze udane. Za problemami filozoficznymi posz\u0142y i w\u0105tpliwo\u015bci religijne. W tym czasie wst\u0105pi\u0142 do sekty manichejskiej, do kt\u00f3rej wci\u0105gn\u0105\u0142 go tamtejszy biskup, imponuj\u0105c mu wymow\u0105 i oczytaniem.<\/p>\n\n\n\n

W 374 roku Augustyn powr\u00f3ci\u0142 do Tagasty, gdzie otworzy\u0142 w\u0142asn\u0105 szko\u0142\u0119 gramatyki. Po dw\u00f3ch latach zamkn\u0105\u0142 j\u0105 jednak i uda\u0142 si\u0119 do Kartaginy, gdzie otworzy\u0142 szko\u0142\u0119 retoryki (376). Mia\u0142 wtedy 22 lata. Po 7 latach uda\u0142 si\u0119 do Rzymu, gdzie tak\u017ce za\u0142o\u017cy\u0142 swoj\u0105 szko\u0142\u0119 (383). Tu dowiedzia\u0142 si\u0119, \u017ce w Mediolanie poszukuj\u0105 retora. Natychmiast tam si\u0119 zg\u0142osi\u0142 (384). Mediolan by\u0142 w\u00f3wczas stolic\u0105 cesarstwa zachodnio-rzymskiego – pierwszym miastem Europy po Konstantynopolu. Opr\u00f3cz prowadzenia szko\u0142y Augustyn mia\u0142 obowi\u0105zek wyg\u0142aszania m\u00f3w podczas uroczysto\u015bci pa\u0144stwowych w Mediolanie. Augustyn mia\u0142 ju\u017c 30 lat.
W Mediolanie zetkn\u0105\u0142 si\u0119 ze \u015bw. Ambro\u017cym, kt\u00f3ry by\u0142 w\u00f3wczas biskupem tego miasta. Augustyn zacz\u0105\u0142 s\u0142ucha\u0107 jego kaza\u0144. Wielki biskup zaimponowa\u0142 mu wymow\u0105 i g\u0142\u0119bi\u0105 przekazywanej tre\u015bci.<\/p>\n\n\n\n

Nied\u0142ugo potem przysz\u0142o uderzenie \u0142aski Bo\u017cej (386). Pewnego dnia Augustyn wzi\u0105\u0142 do r\u0119ki Listy \u015bw. Paw\u0142a Aposto\u0142a. Przypadkowo otworzy\u0142 fragment Listu do Rzymian: „\u017byjmy przyzwoicie jak w jasny dzie\u0144: nie w hulankach i pijatykach, nie w rozpu\u015bcie i w wyuzdaniu, nie w k\u0142\u00f3tni i zazdro\u015bci. Ale przyobleczcie si\u0119 w Pana Jezusa Chrystusa, i nie troszczcie si\u0119 zbytnio o cia\u0142o, dogadzaj\u0105c \u017c\u0105dzom” (Rz 13, 13-14).<\/p>\n\n\n\n

Jak pisze w swoich Wyznaniach,<\/em> Augustyn poczu\u0142 nagle jakby strumie\u0144 silnego \u015bwiat\u0142a w ciemnej nocy swojej duszy. Zrozumia\u0142 sens swojego \u017cycia, poczu\u0142 \u017cal z powodu zmarnowanej przesz\u0142o\u015bci. Dotrwa\u0142 jako nauczyciel retoryki do wakacji, nast\u0119pnie uda\u0142 si\u0119 w pobli\u017ce Mediolanu, do wioski Cassiciaco, i tam u przyjaciela Werekundusa sp\u0119dza\u0142 czas na modlitwie i na rozmowach na tematy ewangeliczne. Rozczytywa\u0142 si\u0119 r\u00f3wnocze\u015bnie w Pi\u015bmie \u015bwi\u0119tym. Na pocz\u0105tku Wielkiego Postu zg\u0142osi\u0142 si\u0119 do \u015bw. Ambro\u017cego jako katechumen i w Wielk\u0105 Sobot\u0119 w nocy z 24 na 25 kwietnia 387 r. z r\u0105k Ambro\u017cego przyj\u0105\u0142 chrzest. Mia\u0142 w\u00f3wczas 33 lata. Wraz z nim przyj\u0119li chrzest jego syn, Adeodatus, i przyjaciel, Alipiusz. Augustyn postanowi\u0142 powr\u00f3ci\u0107 do Afryki, by nawraca\u0107 wsp\u00f3\u0142ziomk\u00f3w i pozyskiwa\u0107 ich dla Chrystusa. Tu\u017c przed opuszczeniem Italii umar\u0142a w Ostii jego matka, \u015bw. Monika; wkr\u00f3tce po dotarciu do Afryki zmar\u0142 tak\u017ce jego syn. Po przybyciu do Tagasty Augustyn rozda\u0142 swoj\u0105 maj\u0119tno\u015b\u0107 pomi\u0119dzy ubogich i z przyjaci\u00f3\u0142mi – \u015bw. Alipiuszem i Ewodiuszem – zamieszkali razem, oddaj\u0105c si\u0119 modlitwie, dyskusji na tematy religijne i studiom Pisma \u015bwi\u0119tego.<\/p>\n\n\n\n

W 391 r. Augustyn wraz z przyjaci\u00f3\u0142mi uda\u0142 si\u0119 do Hippony, gdzie postanowi\u0142 za\u0142o\u017cy\u0107 klasztor i tam sp\u0119dzi\u0107 reszt\u0119 swego \u017cycia. Niebawem da\u0142 si\u0119 pozna\u0107 wszystkim jako cz\u0142owiek bardzo pobo\u017cny. Dlatego, gdy biskup Waleriusz zwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 pewnego dnia do ludu, by mu wskazano kandydata na kap\u0142ana, gdy\u017c potrzebowa\u0142 jego pomocy, wszyscy w katedrze zwr\u00f3cili si\u0119 do Augustyna, wo\u0142aj\u0105c: „Augustyn kap\u0142anem!” Ten, zalany \u0142zami, przyj\u0105\u0142 propozycj\u0119 biskupa i ludu. Po przyj\u0119ciu \u015bwi\u0119ce\u0144 nie zmieni\u0142 jednak trybu \u017cycia, ale nadal prowadzi\u0142 \u017cycie wsp\u00f3lne w klasztorze. Zacz\u0105\u0142 nawet przyjmowa\u0107 nowych kandydat\u00f3w. W ten spos\u00f3b powsta\u0142o jakby seminarium, z kt\u00f3rego wysz\u0142o wielu biskup\u00f3w afryka\u0144skich: \u015bw. Alipiusz, biskup Tagasty, bezpo\u015bredni przyjaciel Augustyna; Profuturus, biskup Syrty; Ewodiusz, biskup Uzalis, przyjaciel Augustyna; Sewer, biskup Milewy; Urban, biskup Sicea; Peregrinus, biskup Thehac, i Bonifacy. Biskup Waleriusz konsekrowa\u0142 wkr\u00f3tce Augustyna na swojego sufragana w uroczysto\u015b\u0107 Wniebowst\u0105pienia Pa\u0144skiego 394 r. ku ogromnej rado\u015bci ludu. W dwa lata potem przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do wieczno\u015bci (396) i Augustyn zosta\u0142 jego nast\u0119pc\u0105, biskupem Hippony.<\/p>\n\n\n\n

Nadal prowadzi\u0142 \u017cycie wsp\u00f3lne, w kt\u00f3rym formowa\u0142 przysz\u0142ych biskup\u00f3w i kap\u0142an\u00f3w. Po d\u0142ugich latach do\u015bwiadczenia u\u0142o\u017cy\u0142 dla nich regu\u0142\u0119, kt\u00f3ra w przysz\u0142o\u015bci mia\u0142a si\u0119 sta\u0107 podstaw\u0105 dla wielu rodzin zakonnych (m.in. augustian\u00f3w, kanonik\u00f3w regularnych, dominikan\u00f3w i paulin\u00f3w). Du\u017co czasu zajmowa\u0142a mu korespondencja. Nie traktowa\u0142 jej jednak jedynie jako rodzaj kontaktu towarzyskiego, ale wykorzystywa\u0142 j\u0105 jako okazj\u0119 do apostolstwa. Korespondowa\u0142 m.in. ze \u015bw. Janem Jerozolimskim, ze \u015bw. Paulinem z Noli, \u015bw. Hieronimem, \u015bw. Prosperem i ze \u015bw. Hilarym z Arles.<\/p>\n\n\n\n

Augustyn wypowiedzia\u0142 nieub\u0142agan\u0105 walk\u0119 b\u0142\u0119dom, jakie za jego czas\u00f3w n\u0119ka\u0142y Ko\u015bci\u00f3\u0142: manicheizmowi (396-400), donatystom (400-411) i pelagianom (411-430). Prowadzi\u0142 dysputy z manichejczykami, kt\u00f3rych zna\u0142 osobi\u015bcie, bo by\u0142 z nimi przez szereg lat ideowo zwi\u0105zany. Nie spocz\u0105\u0142, a\u017c t\u0119 herezj\u0119 wypleni\u0142. W owym czasie w Afryce najsilniejsi byli donaty\u015bci. W 330 r. mieli w swoich r\u0119kach a\u017c 270 stolic biskupich. Pot\u0119pieni na synodach w Arles (313) i w Mediolanie (316), zagnie\u017adzili si\u0119 silnie w p\u00f3\u0142nocnej Afryce. Jako rygory\u015bci nie pozwalali przyjmowa\u0107 do spo\u0142eczno\u015bci ko\u015bcielnej tych, kt\u00f3rzy w czasie prze\u015bladowa\u0144 wyparli si\u0119 wiary, a teraz chcieli do niej powr\u00f3ci\u0107 – zwanych lapsi.<\/em> Donaty\u015bci \u017c\u0105dali dla kap\u0142an\u00f3w i wiernych, \u0142ami\u0105cych prawo, najsurowszych kar. Posuwali si\u0119 cz\u0119sto do gwa\u0142t\u00f3w. Augustyn zwalcza\u0142 ich pismem i \u017cywym s\u0142owem. By\u0142 jednak zdania, \u017ce tych biskup\u00f3w i kap\u0142an\u00f3w, kt\u00f3rzy do jedno\u015bci ko\u015bcielnej powr\u00f3c\u0105, nale\u017cy zostawi\u0107 na ich urz\u0119dach. Tym pozyska\u0142 sobie donatyst\u00f3w. Na synodach w Kartaginie w 401 i 411 roku herezja zosta\u0142a zwyci\u0119\u017cona.<\/p>\n\n\n\n

W tym samym czasie przyby\u0142 do Afryki Pelagiusz i Celestiusz. G\u0142osili, \u017ce grzech Adama i Ewy zaszkodzi\u0142 tylko pierwszym rodzicom, a nie ca\u0142emu rodzajowi ludzkiemu, \u017ce dzieci rodz\u0105 si\u0119 w stanie \u0142aski i nie jest konieczny chrzest, a \u0142aska u\u015bwi\u0119caj\u0105ca nie jest do zbawienia konieczna. Ta herezja by\u0142a dla Augustyna okazj\u0105 do tego, aby jako pierwszy z Ojc\u00f3w m\u00f3g\u0142 gruntownie wyja\u015bni\u0107 teologiczny problem \u0142aski u\u015bwi\u0119caj\u0105cej i uczynkowej oraz problem zbawienia.<\/p>\n\n\n\n

Pod koniec swego \u017cycia Augustyn prze\u017cy\u0142 tragedi\u0119. Namiestnik rzymski zaprosi\u0142 do p\u00f3\u0142nocnej Afryki Wandal\u00f3w dla obrony przeciwko szczepom dzikich mieszka\u0144c\u00f3w Sahary. Kiedy spostrzeg\u0142, \u017ce Wandalowie s\u0105 nie mniej od tamtych barbarzy\u0144scy, wypowiedzia\u0142 im wojn\u0119. By\u0142o jednak za p\u00f3\u017ano. Po odniesionym zwyci\u0119stwie, Wandalowie zacz\u0119li zajmowa\u0107 miasto po mie\u015bcie. Hippona broni\u0142a si\u0119 bohatersko przez trzy miesi\u0105ce, a\u017c wrogom uda\u0142o si\u0119 zrobi\u0107 wy\u0142om w murze i spowodowa\u0107 po\u017car miasta. Augustyn wtedy ju\u017c nie \u017cy\u0142. Zmar\u0142 w czasie obl\u0119\u017cenia 28 sierpnia 430 r. Wandalowie si\u0142\u0105 zaprowadzili arianizm. Pola\u0142a si\u0119 obficie krew m\u0119cze\u0144ska. W 150 lat potem Afryka pad\u0142a pod hordami Arab\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

Cia\u0142o Augustyna z\u0142o\u017cono w katedrze w Hipponie. Potem jednak w obawie przed profanacj\u0105 Wandal\u00f3w przeniesiono je do Sardynii, a\u017c wreszcie kr\u00f3l Longobard\u00f3w, Luitprand (+ 744), przeni\u00f3s\u0142 je do Pawii, gdzie po dzie\u0144 dzisiejszy opiek\u0119 nad relikwiami roztaczaj\u0105 synowie duchowi wielkiego biskupa, augustianie.<\/p>\n\n\n\n

Po Augustynie pozosta\u0142o kilkadziesi\u0105t tom\u00f3w jego pism. Do najcenniejszych z nich nale\u017c\u0105: Wyznania<\/em> (386-387), O katechizacji ludzi prostych<\/em> (395), O wierze i symbolu wiary<\/em> (396) i O pa\u0144stwie Bo\u017cym ksi\u0105g 22<\/em> (413-427). Zachowa\u0142y si\u0119 jego 363 kazania i 217 list\u00f3w. S\u0142usznie wi\u0119c zdoby\u0142 sobie tytu\u0142 najwi\u0119kszego teologa chrze\u015bcija\u0144skiej staro\u017cytno\u015bci. Jest jednym z czterech wielkich doktor\u00f3w Ko\u015bcio\u0142a Zachodniego. Patron augustian\u00f3w, kanonik\u00f3w regularnych, magdalenek, Kartaginy; drukarzy, wydawc\u00f3w, teolog\u00f3w.

W ikonografii<\/strong> \u015bw. Augustyn przedstawiany jest w stroju biskupim, czasami jako zakonnik. Jego atrybutami s\u0105: anio\u0142 m\u00f3wi\u0105cy mu do ucha, dziecko nad brzegiem morza przelewaj\u0105ce wod\u0119 do do\u0142ka, ksi\u0119ga, pastora\u0142, serce w d\u0142oni, serce przeszyte dwiema strza\u0142ami, ucze\u0144 lub grupa uczni\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

brewiarz.pl<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Augustyn urodzi\u0142 si\u0119 13 listopada 354 r. w Taga\u015bcie (obok Suk Ahras w Algierii), w rodzinie urz\u0119dnika pa\u0144stwowego<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":4872,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3,9],"tags":[],"class_list":["post-4871","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-religia","category-start"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/kuriercodziennychicago.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4871","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/kuriercodziennychicago.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/kuriercodziennychicago.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kuriercodziennychicago.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kuriercodziennychicago.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4871"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/kuriercodziennychicago.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4871\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4873,"href":"https:\/\/kuriercodziennychicago.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4871\/revisions\/4873"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kuriercodziennychicago.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/4872"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/kuriercodziennychicago.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4871"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/kuriercodziennychicago.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4871"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/kuriercodziennychicago.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4871"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}